نازنین

متن آهنگ نازنین با صدای حسین مدرس

نازنین اومَه، یَه دَهسی وَ دلِ ایما زَه وُ رَه

غِشِنِ چَشملِشَه وَی دلِ تَینا زَه وُ رَه

پیرِ مِهرِ گِلِش آبیدِه دلِ جاهِلِ مُو

اومِه کِه بَی یَه کِلِی، داغِ دلَه تازه وُ رَه

مارَه یِ مارِ مِلَی پَهلَلِ ماریش، وَ غار

مِنِ گارِ جِگرُم مِهرَه گِیا وازَه وُ رَه

رِینِه زُرنا وُ کَرَی جونُمِه رُمنِا وُ یَواش

سَرِ کَف قاشَه زَه وُ تَش مِنِ اَوشا زَه وُ رَه

تیشِه وَهروُ زَه وُ ریشِه تَرَه تَرکَی دَلُمِه

یاغی آبیدَه وُ ای باغ و، وَ پَهنا زَه وُ رَه

کلیدواژه‌ها و واژه‌نامه مختصر جهت درک بهتر شعر:

غِشِن: زیبایی، ناز، دلربایی

پیرِ مِهرِ گِلِش: گرفتار و اسیر مهر و محبتش

پَهلَل: گیسوان، زلف‌ها

گار: درون، عمق جگر

مِهرَه گِیا: مهره گیاه (کنایه از دارو و تسکین‌دهنده)

رِین: حیله، ترفند

قاش: آغل، محوطه نگاه‌داری گوسفندان (کنایه از مرکز دل)

اَوشا: حیاط، محوطه، سامان

تیشِه وَهروُ: تیشه و ابزار برنده

تَرکَه: شاخه جوان و تر و تازه

معنی و مفهوم روان ابیات این غزل لری به زبان فارسی:

بیت اول: نازنین آمد، دستِ رد و بی‌اعتنایی به دل ما زد و رفت؛ زیبایی و نازِ چشمانش را به رخ این دلِ تنها کشید و رفت.

بیت دوم: دلِ خام و نادانِ من، اسیر و خاک‌نشینِ مهر و محبت او شد؛ آمد و تنها با یک کل، داغِ کهنهٔ دل را دوباره تازه کرد و رفت.

بیت سوم: از ترسِ گیسوانِ مارمانند و کمندگونه‌اش، مارها به غار پناه بردند؛ او آمد و داروی گیاهیِ تسکین‌دهنده را در عمقِ جگرِ سوزانم باز کرد و رفت.

بیت چهارم: با ترفند و شگردی، شالوده و بنیانِ جانم را آرام‌آرام ویران کرد؛ به مرکزِ دل نهیب زد و در تمامِ هستی و سامانِ من آتش افکند و رفت.

بیت پنجم: تیشهٔ تیز بر ریشهٔ تر و تازهٔ دلِ من زد؛ سرکش و یاغی شد و این باغِ آباد را به پهنا و یکباره ویران کرد و رفت.